We hebben het allemaal ergens geleerd: het hart is een pomp dat het bloed rondpompt. Tot op de dag van vandaag zit dit idee stevig in het zadel. Maar klopt dat eigenlijk wel? Waar komt die wijsheid vandaan? Zit het misschien anders in elkaar?

Waar komt het idee van de pompfunctie vandaan?

Algemeen wordt aangenomen dat het hart via de pompwerking zorgt voor drukvoortstuwing. Daardoor zou het bloed door het hele lichaam bewegen.

Deze veronderstelling gaat zo ver terug als de schetsen van Leonardo Da Vinci. Het was vooral Medicus William Harvey (1578-1657) die de pompfunctie van het hart beschrijft in zijn werk On the Motion of the Heart and Blood in Animals uit 1628. Harvey was de eerste die de bloedsomloop uitlegde. Het hart was volgens hem onderdeel van een circuit, waarbij het hart ervoor verantwoordelijk is dat het bloed door het gehele lichaam circuleert. Na Harvey is er nog een aantal onderzoekers geweest die de pompwerking van het hart steviger in het zadel hebben geholpen. Laten we er eens een ander licht op schijnen.

Als het hart geen pomp is, dan komen er minimaal twee vragen naar boven:
1. wat is het hart dan wel?
2. welk mechanisme doet het bloed bewegen?

Als het hart geen pomp is, wat is het dan wel?

Laten we eerst nog even kort de biologie erbij halen. Het hart is een orgaan dat circa 300 gram weegt en midden achter het borstbeen ligt. We hebben de kleine bloedsomloop, waarbij zuurstofarm bloed van het hart naar de longen toegaat. Daar wordt het bloed via de longblaasjes voorzien van zuurstof. Daarna stroomt het zuurstofrijke bloed terug naar het hart om vervolgens de grote bloedsomloop in te gaan: het hele lichaam door. In het hart zijn het zuurstofarme en zuurstofrijke bloed van elkaar gescheiden.

Wat is hier raar aan?
De snelheid waarmee het bloed het hart binnenkomt is gelijk aan de snelheid waarmee het bloed het hart verlaat. Dat betekent dat het hart het bloed niet doet versnellen. Sterker, nadat het bloed het hart heeft verlaten gaat het steeds langzamer stromen totdat het ter hoogte van de haarvaten nagenoeg tot stilstand komt. Dat is nodig om zuurstof en voedingsstoffen uit te laden en afvalproducten, zoals koolstofdioxide, op te pikken. Na de haarvaten gaat het weer sneller stromen. Daar kan het hart niet verantwoordelijk voor zijn.

Nadat het bloed weer in beweging is gekomen, komt het op snelheid het hart binnen. Een mechanisme binnen in het hart zorg ervoor dat de snelheid van het bloed weer lager wordt. Het hart vertraagt nu dus het bloed.

Het hart is een geleider en een vortex
Het bloed is gemagnetiseerd. We hebben niet voor niets ijzer in het bloed. Als je een vortex creëert van ijzerrijk bloed, dan creëer je een magnetisch veld in de vorm van een torus rondom het hart. Dit veld beïnvloed alle organen en neemt ze mee in hetzelfde ritme.

Het hart functioneert in dat geval als een geleider die de andere organen uitnodigt zich met het hart te verbinden. Het magnetische torusveld is voelbaar. Als je in de buurt bent van iemand met een liefdevol hart, dan kun je dat veld voelen. Bij sommigen gaat dit veld ver buiten het fysieke lichaam en beïnvloedt het alles dat in dat veld komt.

Dan is er de veronderstelling dat het bloed op een laminaire manier stroomt. Dat is een stroming waarbij de lagen van een vloeistof parallel ten opzichte van elkaar bewegen. In werkelijkheid lijkt het hoofdpatroon van het bloed wervelend te zijn. Het hart functioneert in dat geval als een vortex. Een wervelend centrum van energie.

Binnen in de hartvortex zijn weer kleinere vortexen die verbonden zijn met organen. Die vortexen worden gecreëerd door de vezelstructuur van het hart. Het hart luistert naar de rest van het lichaam. Via de vortexen worden pakketjes verstuurt met dat wat er ter plaatste in het lichaam nodig is. De vezelstructuur van het hart speelt hierin een belangrijke rol.

De vezelstructuur van het hart
De harten van alle zoogdieren, dus ook van de mens, hebben een gelijksoortige vezelstructuur. Beroemd in dit verband is het werk van Dr. Francisco Torrent-Guasp (1931-2005). Hij heeft vele harten van mensen en zoogdieren ontleed. Hij deed dat door het hart eerst te koken en het vervolgens met z’n handen uiteen te rafelen. Het hart blijkt dan een enkelvoudig gespierde band te zijn van vezels, die als touwen om elkaar heen spiralen en een helix structuur vormt.

In het filmpje hierboven zie je hoe Dr. Francisco Torrent-Guasp een hart afwikkelt tot de enkelvoudige band. Hieronder een overzicht van de afwikkeling in vijf fases.

Het hart is niet zomaar een orgaan, het is je communicatiecentrum. Het gevoel dat jij in je hart hebt, is de taal die spreekt tot het universele veld. Het is de kracht van het menselijke gevoel vanuit je hart, die de deur opent naar de mogelijkheden van wat we creëren in onze wereld. En dat doen we iedere seconde, of je je er bewust van bent of niet. Dit is niets nieuws, oude beschavingen wisten dit al lang en ze wisten ook hoe je dit bewust kunt toepassen. We gaan nu eens kijken naar hoe het bloed beweegt.

Wat doet het bloed bewegen?

Rudolf Steiner (1861–1925), de grondlegger van de antroposofie, vertelde in de jaren twintig van de vorige eeuw zijn medisch studenten, dat het bloed het hart aandrijft en niet andersom. Volgens Steiner is het hart geen pomp die het inerte bloed dwingt om onder druk voortgestuwd te worden, maar beweegt het bloed op basis van zijn eigen biologische momentum. Wanneer het hart begint met functioneren, levert het spiraalvormige impulsen die het momentum verbeteren.

Steiner verklaarde dat de druk niet leidt tot het circuleren van het bloed, maar wordt veroorzaakt door het onderbreken van de bloedsomloop. Het hart pompt dus niet het bloed rond, maar door de pulserende werking van het bloed, klopt het hart. Het is het bloed dat het hart aandrijft en niet andersom.

In 1932 filmde J.L. Bremer van Harvard Medical School, het bloed in kippen embryo’s in een zeer vroeg stadium. Het bloed circuleerde in een zich zelf voortstuwende modus, in spiraalvormige stromen, nog voordat het hart functioneerde. Bremer legde hiermee een bommetje onder het principe van de drukvoortstuwing.

Dr. Ralph Marinelli en zijn collega’s weerleggen in de jaren negentig eveneens de pompwerking van het hart. Ze vestigen de aandacht op de enorme hoeveelheid werk die het hart zou moeten verzetten als het in z’n eentje verantwoordelijk zou zijn voor het volledig rondgaan van het (stroperig) bloed in de hele bloedsomloop, door alle bloedvaten heen. Het hart zou 8.000 liter bloed per dag moeten pompen als het lichaam in rust is en aanzienlijk meer tijdens activiteit. Er moet een ander mechanisme aan het werk zijn dat het bloed door het lichaam doet bewegen.

Het bloed functioneert autonoom

Als gewoon water voldoende energie heeft en het op een hydrofiel oppervlak komt, dan verspreidt het zich over dat oppervlak. Het woord hydrofiel komt uit het Grieks. Hydro staat voor water, en fiel komt van het woord philos, wat liefhebben betekent. Een hydrofiel oppervlak kan dus worden beschouwd als “waterminnend”. Waterdruppels kunnen zich over een dergelijk oppervlak gemakkelijk verspreiden. Er ontstaat dan een zogenaamde Exclusion Zone (EZ). Die wordt zo genoemd omdat het stoffen buitensluit. Zo filtert de EZ stoffen uit het water zonder dat er een filter aan te pas komt.

Bloedaders in het lichaam hebben een dergelijk hydrofiel oppervlak.

Wat blijkt nu? Als een flexibele hydrofiele buis, vergelijkbaar met een bloedader, in het water wordt gelegd, dan wordt de werking van de EZ zichtbaar. Het water begint er automatisch doorheen te stromen. Daar komt geen pomp aan te pas. Dergelijke experimenten zijn door professor Dr. Gerald Pollack van de universiteit van Washington bij herhaling uitgevoerd. Je zou het bloed kunnen zien als een orgaan met een eigen dynamiek, waarbij de vortexwerking het bloed ritme geeft. Ons lichaam bestaat voor het grootste deel uit water en dat speelt hierbij een belangrijke rol.

Het water in je lichaam is als een gel.

Heb je je nooit afgevraagd waar al dat water waar we uit bestaan zich schuilhoudt? Als een arts een patiënt opensnijdt, stroom er namelijk geen water uit. We hebben ooit geleerd dat een stof uit drie fases kan bestaan: vast, vloeibaar en gas. Volgens Dr. Pollack neemt het water in je lichaamscellen (die ook hydrofiel zijn) een vierde fase aan, tussen vloeibaar en vast in: een gel.

Dit zogenaamde gestructureerde water (H₃O₂) heeft specifieke eigenschappen. Het kan energie vasthouden en het kan, net als een batterij, energie leveren. Als een cel in rust is heeft het water de gestructureerde vorm. Daardoor blijft het water in de cel als je in je vinger snijdt. Als de cel in actie komt, bijvoorbeeld als je een spiercel beweegt, dan transformeert EZ water even naar gewoon water en daarna keert het weer terug naar de vierde fase. Kortom, het water in ons lichaam ondergaat steeds een transformatie.

De Exclusion Zone en je gezondheid

Verhogen van de Exclusion Zone
In lichaamscellen heeft EZ water een wisselwerking met de celmembranen en organellen zoals de mitochondriën. Dat zijn de energiefabrieken in een cel. Het meeste intercellulaire water is gestructureerd EZ water. Het lijkt er op dat gezondheid bevorderende stoffen zorgen voor een verhoging van de hoeveelheid EZ water, in overeenstemming met wat er in het lichaam wordt verwacht. Stoffen die de gezondheid aantasten, doen het tegenovergestelde. Zo blijkt bij verschillende testen dat producten zoals geklaarde boter, curcumine, heilige basilicum (Tulsi), kokosolie en reuzel voor grotere EZ’s zorgden. De hoeveelheid was belangrijk, want bij een te hoge dosis nam bij sommige producten de EZ weer iets af. Glyfosaat, uit het het onkruidverdelgingsmiddel Roundup, deed de EZ uitsluitend verminderen.

Verbinden met de aarde werkt helend
De vierde fase van water is negatief geladen. Waarom is dat belangrijk? Het aardoppervlak zit vol met negatieve ladingen, dat zorgt voor een constante toevoer van vrije elektronen. Deze vrije elektronen maken deel uit van de energie van de aarde. Deze energie wordt overgedragen aan, of geabsorbeerd door, alle levende wezens die direct contact hebben met de aarde. Daarom werkt op blote voeten lopen zo helend. Je voegt op die manier negatief geladen deeltjes toe aan je EZ water en zo krijgt het lichaam energie.

Als je op blote voeten langs de vloedlijn loopt werkt dat, in combinatie met het zoute zeewater, als een batterij en zo word je opgeladen. Dat voel je. De uitspraak ‘je batterij opladen’ is niet zomaar uit de lucht komen vallen. Een kerningrediënt om gestructureerd water te creëren is lichtenergie. Dat kan in de vorm van zichtbaar licht zijn, zonlicht of infrarood licht. Daarom doet de warme zon ons zo goed. Ook infrarood sauna’s en licht- en hitte therapie dragen om diezelfde reden bij aan een goede gezondheid.

Hartziekte in een ander daglicht

Het hart is een vortex en functioneert als een orkestleider die alle overige organen in hun ritme houdt. Dit alles zet aandoeningen in relatie tot het hart in een ander perspectief. En dus ook alle behandelingen ervan. Hoge bloeddruk is dan een compensatiestrategie van je lichaam omdat je ‘uit flow’ bent. Om voldoende stroming van het bloed te houden, vernauwt het hart de vaten. Dat is niet goed, maar wel beter dan geen stroming.

Verhogen van de flow

De vraag hoe je de flow verhoogt is gelijk aan de vraag hoe je het water in het bloed structureert. Een van de manieren om dat te doen is dus om je fysieke lichaam te verbinden met de aarde. Een huisdier of handoplegging kunnen ook helpen om de stroming wat meer op gang te krijgen. Ook dat kun je goed voelen. Als je ergens pijn hebt en iemand legt zijn of haar hand op die plek, dan verzacht dat de pijn.

Vijanden van de flow

Er zijn verschillende vijanden van de lichaamsflow, zoals wifi, bluetooth, elektromagnetische straling van je mobiele telefoon en zendmasten, je computer, het gebruik van een magnetron, bestrijdingsmiddelen, elektrische dekens, keramische- en inductie kookplaten. Een hele lijst.

Ze onderbreken allemaal in meer of mindere mate de natuurlijke flow waardoor je symptomen krijgt en een ziekte kunt ontwikkelen. Kijk eens goed om je heen. Zie hoeveel mensen hun mobiele telefoon aan het lijf hebben vastgeklonken. Ze dragen het overdag in de broekzak of BH, zelfs terwijl ze aan het sporten zijn. Ze slapen er ’s nachts mee onder hun kussen. Overdag de laptop op schoot en alles lekker draadloos.

De stralingsbelasting op het lichaam is enorm en dat is gewoon te meten. Organen en systemen raken op deze manier meer en meer uit functie. Het lichaam is zeer veerkrachtig, maar het is niet gemaakt om langdurig aan straling te worden blootgesteld. Dat gaat een keer z’n tol eisen.

Inzicht in hoe bepaalde mechanismen in je lichaam werken en welke invloeden er op je lichaam zijn van de wereld waarin je leeft, kunnen tot hele natuurlijke oplossingen leiden. Je raakt weer in flow. Je energie komt terug en symptomen kunnen zomaar verdwijnen.

Doe je eigen onderzoek en maak gezonde keuzes voor jezelf.

Referenties:

1. The heart is not a pump: a refutation of pressure propulsion premise of heart function; Ralph Marinelli et al., PDF, geen datum
2. The presence and influence of two spiral streams in the heart of the chick embryo, J.L.Bremer, Department of Anatomy Harvard Medical School, Januari 1932.
3. The Structure and Function of the Helical Heart and Its Buttress Wrapping. I . The Normal Macroscopic Structure of the Heart. PDF, 2001, Francisco Torrent-Guasp et al., by W.B. Saunders Company,
4. Effect of Health-Promoting Agents on Exclusion Zone Size, G.H. Pollack et al. An International Journal, July-September 2018:1-8 – PDF
5. http://www.torrent-guasp.com/
6. On The Motion Of The Heart And Blood In Animals, William Harvey 1628
7. https://docs.wixstatic.com/ugd/4c5fa1_a50104efc8e34be9882ad0c95538ee78.pdf
8. https://www.pollacklab.org/